Nieuwe vleugel bij het CKE – Fazioli

Gisteren moest ik op de muziekschool zijn om een vioolleerling te begeleiden op piano. Het was de laatste repetitie voor het examen volgende week. Terwijl we wat stonden te kletsen kwam haar vioollerares naar me toe. Ze had de sleutel van de concertzaal bij zich, met daaraan een grote sleutel. Ok, dacht ik, we spelen op de vleugel. Hier, zei ze veelbetekenend, een verrassing, en ze overhandigde de sleutels aan me. Nog altijd niks vermoedend ging ik voorop naar de concertzaal.
Daar, midden op het podium, stond een vleugel met een gekapitoneerde afdekhoes er over. Fazioli stond er op. Hmmm een nieuwe, dacht ik, maar waar is de Steinway? Onder de afdekhoes, zwart met een prachtig rode binnenzijde, verscheen een schitterende zwarte vleugel van concertformaat. Ik denk wel ruim twee en halve meter lang.

Ik ben er achter gaan zitten. Mooie toetsen, niet wit maar een licht romige kleur. De eerste voorzichtige tonen klinken mooi. Maar ja, van een nieuwe vleugel verwacht je dat ook. Maar het leek wel meer dan mooi. Dan maar een paar maten van de begeleiding. Mooi! Heel mooi! Fijne aanslag. Dan maar een stukje Reflet dans l’eau van Debussy. Als boter zo zacht kwam de warme klank uit het instrument. De noten gleden uit mijn vingers als vanzelf, zo gemakkelijk, zo egaal. Moeiteloos dansten mijn vingers over de toetsen, die precies stroef genoeg waren naar mijn smaak. Geen enkele oneffenheid in de aanslag, een perfecte klank, mooie romige klank en nog veel mooiere bassen die zwaar grommend en mysterieus aanzwelden. Dit is een hemels instrument. Alles gaat zo makkelijk, zo licht maar niet te licht, volkomen egaal en perfect. In combinatie met de op dat moment vrijwel lege concertzaal was het alsof ik in een droom verzeild was geraakt.

En de Steinway? Die was ik al lang vergeten. Die mag dan de reputatie hebben om de beste ter wereld te zijn, ik heb die altijd als veel te direct en onvergevingsgezind gevonden. Geen instrument voor begeleidingen maar voor solopartijen. Deze Fazioli is daar perfect voor. Past precies bij mijn smaak en mijn spel. En ja, de repetitie was werkelijk een genot om te doen op “mijn” Fazioli. Mag ik ‘m echt houden, vroeg ik nog, maar dat zat er helaas niet in.

Advertisements

About Frank Schophuizen (fschop)

Hi, my name is Frank Schophuizen and I am working as a consultant in CM, Agile and ALM for TOPIC Embedded Systems. I have over 30 years experience in software development in the technology industry, with the last 15 years mainly in process improvement, deployment and integration of methods and tools in the area of CM, Agile development and ALM. I am strongly interested in the complexities of collaboration and integrations in multi-project and multi-site organizations. I have worked with various technology companies such as Philips, ASML, NXP and Vanderlande, and with various tool vendors such as IBM Rational (e.g. ClearCase, Synergy, Jazz products) as well as open source tools (e.g. SVN, Git, Jenkins, Trac, Eclipse). I am living in Eindhoven, the Netherlands, with my wife. We have 3 adult children. My main hobbies are classical music and photography.
This entry was posted in music and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s